Παρασκευή 24 Σεπτεμβρίου 2010

Η μοίρα (πολύ εύκολα) σε πάει στα χαμηλά...

  1.  
 Μόνο όταν βλέπει, ακούει και διαβάζει κανείς ιστορίες (αληθινές) σαν την παρακάτω αντιλαμβάνεται τι περίεργη και απρόβλεπτη που είναι η ζωή και πόσο χαμηλά (από τα ψηλά) μπορεί να σε φέρει η μοίρα. Ας χαιρόμαστε με τα λίγα που έχουμε και όπως λέει και μια καλή μαντινάδα: «Μέρα και νύχτα όπως μπορώ θα πίνω, θα γλεντίζω και όπως τη βρίσκω τη ζωή θα την εκουλαντρίζω».

Η συγκλονιστική εξομολόγηση της αγαπημένης ηθοποιού του ελληνικού κινηματογράφου, Μαίρης Χρονοπούλου:

Καθηλωμένη στο αναπηρικό της καροτσάκι και με τις πληγές από τα εγκαύματα σε όλο της το σώμα - μετά το ατύχημα που είχε πριν από 18 μήνες - να μη λένε να κλείσουν, η Μαίρη Χρονοπούλου ετοιμάζει τις βαλίτσες της για το νοσοκομείο Χαντάσα του Ισραήλ, όπου και θα υποβληθεί σε επτά πολύωρες και επώδυνες χειρουργικές επεμβάσεις. Τρεις στα μάτια, δύο στις επιγονατίδες, μία στο ισχίο και μία στα εκτεταμένα εγκαύματα που την ταλαιπωρούν.

«Ένα θα σας πω: Παντρεύτηκα τον πόνο. Ουρλιάζω μέρα νύχτα. Παίρνω παυσίπονα αλλά δεν μπορώ να πω ότι με ανακουφίζουν ιδιαίτερα. Κοιμάμαι για να μην πονάω. Οι πληγές από τα εγκαύματα σε όλο μου το σώμα δεν λένε να κλείσουν. Είμαι καθηλωμένη σε αναπηρικό καροτσάκι και τώρα ετοιμάζομαι να κάνω άλλο ένα ταξίδι στο Ισραήλ μήπως και καλυτερεύσω. Τώρα, πώς θα αντέξω τόσες επεμβάσεις, ο Θεός ξέρει. Προσεύχομαι και ελπίζω από αυτό το ταξίδι να γυρίσω όρθια. Φεύγω αυτές τις ημέρες για να προλάβω τις ζέστες στο Ισραήλ. Μου κάνουν πολύ καλό τα μπάνια στη Κακιά Θάλασσα.'' δηλώνει προκαλώντας ανατριχίλα ακόμα και στον πιο αδιάφορο...

Κι ύστερα έρχεται μία δήλωση - βόμβα. ''Δεν θέλω να μεγαλώσω κι άλλο και να είμαι ανήμπορη. Θα αυτοκτονήσω! Δεν θέλω να γίνω σαν τη μάνα μου που είναι 102 ετών, κατάκοιτη και χωρίς επαφή με το περιβάλλον. Τέτοια ζωή δεν τη θέλω. Προτιμώ να βάλω μόνη μου ένα τέλος''

Στα 78 της χρόνια, η Μαίρη Χρονοπούλου έχει για μόνη συντροφιά της την τηλεόραση και τα βιβλία της. Παρακολουθεί την καθημερινή τουρκική σειρά ''Χίλιες και μία νύχτες'', αφού, όπως λέει, της αρέσουν τα μάτια του Ονούρ και το μόνο για το οποίο προσεύχεται είναι να σταθεί ξανά όρθια στα πόδια της...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου